پروردگار امانت خود را (عشق را) به کوه داد، کوه نپذیرفت و این راه پر خون را قبول نکرد.
پس آن را به دریا داد، اما دریا هم قبول نکرد. قبول نکرد از این امانت محافظت کند.
پس آن را به زمین داد، زمین هم نپذیرفت چون او نادان نبود که قبول کند.
پس آن را به هفت آسمان داد، اما آسمان ها هم این مسئولیت بزرگ را قبول نکردند.
ناچار انسان را خلق کرد. از دو جنس زن و مرد.
انسان، تنها مخلوق نادانی بود که این امانت بزرگ و مسئولیت دار را پذیرفت. اکنون ، معشوق یا عاشق خود را ترک نکنید و از این امانت کرمی رنگ خدا محافظت کنید. اگر رحم هم ندارید، حداقل امانت دار باشید و عشق را به جان خود بپذیرید.
نویسنده : خودم 《کلر ژاندیک ♡¿》

نظرات